Gids Rudi Vantorre bleek al 50 jaar ervaring onder de pet te hebben; hij is al sinds zijn 16e jaar actief bezig met de natuur en wist er veel over te vertellen. We fietsten langs de net over de grens liggende Sint Donaaspolder en stopten bij een groot weiland grenzend aan de Damse vaart. In het voorbijgaan ziet het er groen en kruidig uit en bij een rondgang over het terrein blijkt hoe mooi nat het is. Precies als bij onze Blikken wordt ook in de Sint Donaaspolder een plasdras-situatie gecreëerd met behulp van zonnepanelen die een pomp laten werken. Naast een hooggelegen brede sloot waren er diverse flinke poelen aangelegd, waarin waterranonkel en wolfspoot zich thuis voelen.

Dit alles was nodig om het ons welbekende gifgroene kikkertje te behoeden voor de ondergang. In de jaren ’90 van de vorige eeuw staken de Hollanders en Vlamingen aan weerszijden van de grens de hoofden bij elkaar en zag Plan Boomkikker het licht. Waar het Boomkikkerfonds aan Nederlandse zijde haar taak zag volbracht met inmiddels enkele duizenden roepende mannetjes, werken de Belgen onder aanvoering van Natuurpunt nog steeds aan inrichting van de streek. Helaas hebben ze niet genoeg deskundige tellers om vast te stellen hoeveel boomkikkers er daadwerkelijk zitten maar het is wel duidelijk dat de aantallen jaarlijks toenemen.

Aan de andere kant van de Damse vaart liggen de Lapscheurse kreken, waar Natuurpunt/Agentschap inmiddels ook veel grond heeft verworven. Daar ligt het accent op extensieve, kleinschalige inrichting langs zo’n 24 kilometer aan kreken. Het laatste natuurherstelproject (Einde van de Wereld) is nog in volle gang en omvat zo’n 40 ha tot aan of eigenlijk zelfs tot over de grens.

Laatste stop van de fietsronde was bij de Blauwe Sluis, die ooit werd aangelegd (1746) om de watervoorziening te kunnen beheren. De geschiedenis is rond het dorp Hoeke nog goed te zien in het landschap waar een deel van het contour van Fort Sint-Donaas zich nog aftekent in de vorm van de percelen. Terug over het kanaal laadden we het Kobus-trekpontje vol met onze fietsen en onszelf.

Ook deze excursie werd weer afgesloten in het kerkje van Sint-Anna ter Muiden, waar we konden opwarmen met een kop thee of koffie. En als toetje na de meegebrachte lunch, werden de fuiken bij de poelen in de buurt nog eens bij daglicht bezocht. Dat leverde weer flink wat mooie kamsalamanders en kleine watersalamanders op, maar de boomkikkers bleven goed verscholen.

Heb je zelf een idee voor een excursie of andere natuuractiviteit? Laat het ons weten via kantoor@duumpje.nl